
Co título: A educación como salvagarda do ecosistema, realizouse o V Congreso do Centro de Estudios Chamoso Lamas de O Carballiño. As ponencias comezaron o venres pero nos chegamos o sábado pola tarde, para o importante, a cena organizada para os ponentes e comunicadores. Zoraida, Natalia, Francesc, Juan e máis eu estivemos toda a noite recordando e comentando as cousas perdidas. Realmente Juan facía de ponte entre nos e a organización, da que formaba parte.
Ó día seguinte, levantámonos cedo para a primeira ponencia, a de Natalia, sobre a intervención das pezas relixiosas realizada en Ourense en setembro do 2005. Realmente foi do máis educativo e interesante para os profanos na materia, e os que non, sentímonos reforzados a seguir os criterios máis respetuosos da restauración e conservación de arte. Moitas felicidades Natalia!, és unha profesional.
Despois da fabulosa comida no restaurante La Cubana, (o rape a prancha que pedín non tiña nome, máis que rico, rico), proseguiuse coas ponencias. Ás cinco da tarde tocoume a min, cos nervios de sempre, pero coas gañas de interpretar un traballo máis que mascado: Estudio do Patrimonio artístico e cultural na Educación Secundaria: dous casos contrapostos. Ó final todo ben, pero moi cansos, así que só quedaba despedirse e facer o camiño de volta a Sanxenxo.
Moitas grazas á organización do Chamoso Lamas, pola súa atención e o expléndido trato co que nos acolleu.
Juan e Zoraida, graciñas.
-
- 10.04.2006 @ 11:30:13
-
- http://ronsel.blog.com.es
- 10.04.2006 @ 15:32:09
O mundo é pequenísimo, mira ti que coincidencia. Pois non só fun este fin de semana a O Carballiño polo tema do congreso senon que vou amiudo polos amigos que teño por esas terras ourensás.
Graciñas polo teu interese no meu bolg. Sí que me chegou un email teu para aceptar o tema da lista de amigos, pero son un pouco torpe e non sei como funciona a cousa. Eino intentar, a ver se recibes resposta.
Moitos bicos
-
- 10.04.2006 @ 21:11:43
Ese congreso tuvo qu estar interesante, lastima no poder asistir al mismo por el trabajo. Me comentaron que estuvo muy bien tanto la ponencia de nati como la tuya. sigo pensando que eres la mejor en tu terreno, como te decia Zoraida ayer.besos.
-
- 11.04.2006 @ 03:40:57
"...sentímonos reforzados a seguir os criterios máis respetuosos da restauración e conservación de arte".
Recuerdo que al principio los libros se restauraban de cualquier modo, el caso era restaurar, aunque los materiales no fuesen los mismos. Luego se impuso la moda de restaurar siguiendo unos cánones (restaurar respetando la naturaleza del libro). Por último se llegó a la conclusión de que lo mejor era preocuparse por los métodos de conservación: lux, material de estanterias, temperatura, humedad, etcétera.
¿A eso te referías? Lo que yo estudié fue Biblioteconomía Y documentación. De ahí la asignatura de Restauración.
Un saludo.-
- http://ronsel.blog.com.es
- 11.04.2006 @ 15:24:30
Pois sí, referíame a iso, agora o entendo.
Vexo que estás posto na finalidade da restauración e conservaicón da arte. Ainda que se trata de documento gráfico, a intención primeira é manter unha conservación adecuada para no ter que chegar a un tratamento de restauración.
Grazas polo teu interese.
Deica.
-
- 18.04.2006 @ 00:43:34
Cada vez veo más coincidencias en esto de los blogs, mi marido trabaja en una fundación de un museo en Medina del Campo y se dedica dentro de la fundación al trabajo sobre documentos en el archivo municipal, siempre está hablando de restauraciones de obras y también y sobre todo de libros ahora que leo lo de Esteban, ha puesto un deshumidificador para que se conserven con la humedad justa y trata a los libros y documentos con mucha delicadeza. Así me parece que hablas tu de tus obras.
Muchos besos -
- http://ennica.blogspot.com
- 19.04.2006 @ 05:22:05
Quen te ía dicir a tí que despóis de ir de ointe a tantos congresos acabarías por sentarte ó outro lado da mesa...
¿Viches como non foi tan difícil? -
- 13.05.2006 @ 22:34:54
Hace tiempo que no escribes nada y se te hecha de menos. Te quería decir que he cambiado de nombre por si no me encuentras, antes era Herodoto.
Un beso
Rosa
anroroju

Amiga..
Sabes que miña nai es de o concello d'o Carballiño??
Es de una de sus aldeas...de Covelas de Paizas....fíjate qué ilusión me ha hecho leer que has estado por allí...
Que nada,sigo esperando que aceptes ser mi amiga de blog,y espero que la no confirmación sea devido a que tendrreas,seguro mi mensaje en los no admitidos como me pasa a mi cuando recibo algunos o que no hayas reconocido el Teines una invitación para ti...
bueno...pùes eso...que espero que si te apetece aceptes,es un puro formalismo pero así te tengo mas a mano para leerte.
Un bico.